27 Nisan 2018 Cuma
Home | Yazarlar | Adviye Dermuş | Hapsolmuş çığlıklar!
Hapsolmuş

Hapsolmuş çığlıklar!

Kaybolmuş bir çocuk gibi salınıyor yüreğim. Tedirgin, korkak ve umutlu… Çelimsiz bedenime batan kemiklerim hatırlatıyor yaşadığımı. Ses-siz-im. Kulaklarımda hep ayni şiir;

“Bir yer var biliyorum/ Her şeyi söylemek mümkün/ Epeyce yaklaşmışım/ Duyuyorum/ Anlatamıyorum.”

(Orhan V. Kanık)

Siyah mürekkep sararmış sayfalarda dağılırken ne beni anlayabildin ne de soru işaretlerimi karmaşık aklımdan silebildin. Rüzgâr saçlarımı dağıtırken aklımdaki bulutlar dağılmıyordu. Sesler gelip geçiyor, ben halen ses-siz-im. Anlatamıyorum içimdekileri. Bu harfler, sesler, kelimeler, eller… Kimin bunlar? Ben kimim? Nereye aitim?

Yabancı yüzler, yabancı düşünceler… Ayni bedende uyanacağımın garantisi ile huzursuz oluyorum. Yabancılaşıyorum bedenime. Hapsoluyorum. Bedenimin gardiyanları; ellerim! Hatalar yapan ellerim! Kafamın karmaşıklığı ellerimin titremesine sebep oluyor. Kendimi açıklayamadığım, en çokta kendim olamadığım için geriliyorum. Hapsolduğum bu bedende çığlıklar atmak istiyorum. Sesim çıkmıyor. Yok oluyorum ait olamadığım bedenin içinde. Ve savruluyorum bilinmezlikte…

Adviye Dermuş

Diğer Haberler

Adamlar bizi yarı yolda bırakmışlardır. Bırakın bundan sonrasını kadınlar üstlensin…

Voice Of The Island 2018 – Esra Aygın Fransa’nın Lefkoşa Büyükelçisi Sayın Rene Troccaz’ın himayesinde …

ekonomi

Ekonomik başarısızlığın sorumlusu kim?

Aslında Eurobarometre anketlerine pek gerek yoktu. Her şey ortada çünkü… Ekonomi kötüye gidiyor. ‘Rakamsal ve …

Barış ve işbirliği kentlerimizden başlayabilir

Adamız son yüzyılda çalkantılı günlerden geçmiştir. Yüzyıllar boyunca birbirleriyle kaynaşmış şekilde yaşayan, çeşitli kültür ve …

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir